Ne kadar süredir geziyorum mu? Kemal Kaya olarak söylüyorum: Tam 685 gün, 22 ay – 3 Ağustos 2010 İstanbul-Bangkok uçağıyla başlayıp Haziran 2012 İzmir’e varışla biten Okyanusya-Güney Asya destanından beri!
O gün tek yön biletle sırt çantamı aldım, Bangkok’tan Yeni Zelanda’ya, Fiji’den Avustralya’ya, Bali’den Borneo’ya uzanan 70.000 km’lik rotada 11 ülke, 236 şehir gezdim – zaman kavramı yolda kayboldu, vize bitişi tarihi tek önemli zaman oldu. Yeni Zelanda 7 ay, Tayland 4 kez dönüşle aylarca kaldım; yavaş seyahat felsefemle her kültürü içime çektim.
Hâlâ yollardayım ruhen – “Sırt çantam nerde açılırsa evim orası” diyorum.
Bu blog yazısı 2009 ile 2012 arasında süren 685 günlük Okyanusya ve Güney Doğu Asya seyahatim sırasında en çok sorulan sorulardan biri için hazırlamıştım. O zaman evden ayrılalı 650 gün olmuştu ve hiç eve dönmeden yoldaydım. 2012’de gezimi sonlandırıp yurda dönsem de yolda olmak fikrinden hiç vaz geçmedim. 3 Ağustos 2010’dan bu yana tam zamanlı seyahat ediyor ve deneyimlerimi buradan ve instagram @yoldaolmak hesabımdan paylaşıyorum.
Sahi 650+ gündür mü yollardayım? Bunun cevabı aslında çok karışık. Cevabı hem evet hem de hayır. Bu nasıl oluyor diye soranlar için açıklayayım. 3 Ağustos 2010’u, yani memleketten ayrılış tarihimi halen sürmekte olan gezimin başlangıcı tarihi olarak aldım. Her ne kadar bu tarihi gezimin başlangıcı kabul etsem de aslında gezime çok daha öncesinde başlamıştım.
Ne Kadar Süredir Yoldayım?
Hayalimde hep gerçekleştirmek istediğim iki hedefim vardı:
- İngilizce öğrenmek
- Dünya seyahati
2009 yılındaki ekonomik krizle birlikte çalıştığım firmanın küçülmeye gitmesiyle bir anda kendimi işsiz/özgür buluverdim.
Bu süreç hayallerimi gerçekleştirmek için gerekli fırsatı sunmuştu bana. İşime son verilmesinden sonraki 6 aylık süreçte, marka yönetimi üzerine yapıyor olduğum MBA Master programından mezun olduktan sonra artık özgürdüm.
Artık kim tutabilirdi ki beni!
Türkiye’de Bir Veda Turu
Kedim Oscar’ı arkadaşıma, evimi eşyalarıyla birlikte kiraya verip Kaş, Olimpos, Antalya, Fethiye, İstanbul, Kocaeli, Devrek, Amasra, Safranbolu olmak üzere yaklaşık neredeyse 5 ay kadar Türkiye’de bir orada bir buradaydım.
Evimden ayrıldıktan sonra artık yolcuydum ben.
Bu açıdan bakarsak aslında çok daha uzun süredir yollardayım.
Yeni Zelanda: Isınma Turu
Diğer yandan Türkiye’den ayrıldıktan sonra 1 ay Tayland’da vakit geçirdikten sonra Türkiye’ye en uzak ülkelerden birine, Yeni Zelanda‘ya gitmiştim. Orada tam olmasa da yerleşik bir hayatım vardı.
- Auckland’da 2,5 ay homestay olarak kaldım.
- Şehir merkezinde kiraladığım daireye yerleşip orada 3 ay daha kaldım.
- Sonrasında ise 1,5 ay arkadaşlarımın kiraladığı eve yerleştim.
Yeni Zelanda’da geçirdiğim 207 günün 30 gününden fazlasını ülkenin Kuzey ve Güney Adalarında kesintisiz sırt çantalı olarak gezerek geçirmiştim.
Birçok insanın yaşamak hayalini süsleyen, Türkiye’ye en uzak bu hayal ülkesine erişmek aslında hayalimin de sonunu getirmişti. Gezmek için inanılmaz güzel olan bu cennette kalmayı istemedim.
Doğrusu geriye dönüp bakınca Yeni Zelanda’da gezdiğim süre dışında geçirdiğim zaman da aslında ben yolcuydum.
Bir sporcunun müsabaka öncesi ısınması gibiydi benim için orası. Bunu tekrar yola çıktığımda anladım. Bu nedenlerle ne Türkiye’de gezmeye başladığım zamanı gezimin başlangıcı olarak baz almak istiyorum ne de Yeni Zelanda’dan ayrıldığım süreyi.
Türkiye’den ayrıldığımda artık yoldaydım, uzak ülkelere doğru.
Ne Zaman Döneceğim?
Diğer bir gezginle yazışmamda aramızda geçen sohbette olduğu gibi şunu diyebilirim:
“Benim için dönüş yok, sadece ara var.”
Yolda olduğumdan bu yana ailem ne zaman geri döneceğimi sorsa cevabım hep aynı: “Seneye.”
Aradan neredeyse 2 yıl geçti ama cevabım yine değişmedi: “Seneye.”
Yarın dönebileceğim gibi birkaç yıl daha dönmeyebilir de. Güzel olan bu kararı vermek tamamen benim özgürlüğümde ve biraz da bencilliğimde olması.
Bencilliğime kalsa bir daha dönmeyeceğim.
Ama…
Şu anda 1,5 yaşında olup da öpemediğim bir kız yeğenim var. Yolumu bekleyen sevgili ailem, yetmişli yaşların sonunda annem ve babam, düğününe gidemediğim abim var…
Geri Dönüş Yok, Sadece Mola Var
Bu şekilde devam edersem kafadaki değişken plana göre bu gezi daha 1,5-2 yıl daha süreceğe benziyor. Bu da toplamda neredeyse 3-4 yıllık kesintisiz bir gezi demek.
Uzun, çok uzun bir süre.
Doğrusu bunu yapmaya kesin niyetliydim ama aileyi düşününce bunu yapacağımı sanmıyorum artık. Aklımda yazacak o kadar çok şey birikmiş ve bunları yazacak zamanı bulamazken bir mola iyi gelecek sanırım.
Benim için artık geri dönüş yok, sadece mola vermek var.
Dönmek, mümkün mü artık
Dönmek, onca yollardan sonra
Yeniden yollara düşmek
Neresi sıla bize, neresi gurbet
Yollar bize memleket
🎵 Yeni Türkü – Yollar Bize Memleket
Day 627: Kamboçya – Kep, 20 Nisan 2012
