
BİR GEZGİNİN GÜNCESİ
Yolun Getirdiği Hikayeler
2010'da tek yön biletle başlayan, Yeni Zelanda buzullarından Güneydoğu Asya'ya uzanan 16 yıllık tam zamanlı bir yaşamın perde arkası. Bir veteriner hekimin gözünden yolda olmanın felsefesi, söyleşiler ve seyahat kültürü hakkında düşüncelerim.
SEYİR DEFTERİ
Yolda biriken notlar
Aynı yola farklı zamanlarda tekrar tekrar bakınca biriken şeyler var. Ben de onları bu başlıkların altına topladım.
Nereden başladım
Düzeni bırakıp yola çıkma kararını, güzel görünen kısmıyla değil, olduğu gibi anlatıyorum.
Uzun yol nasıl bir şey
Aylarca yolda kalınca ne değişiyor, ne kalıyor; onu anlatıyorum.
Ev duygusu
Bir süre sonra mesele rota olmaktan çıkıyor; ev, yalnızlık ve ait olma hissi öne geliyor.
Gezmek, turizm ve iç hesap
Gezmenin güzel tarafı kadar zor tarafı da var. Turizmin, kalabalığın ve sorumluluğun üstüne konuşuyorum.
Yolun masrafı
Pasaport, para, çanta, sigorta, bürokrasi. Yolda kalmak çoğu zaman heves değil, uğraş demek.
Basında ve söyleşilerde
Bu hikayenin gazetelerde, dergilerde ve radyoda nasıl anlatıldığını burada topladım.
Yol bazen yeni bir yere gitmekten çok, eski alışkanlıkları bir süreliğine geride bırakmaktır.
UZUN YOL
Uzun yol günleri
303, 365, 500 ve 685 gün. Bazı yolculuklar günüyle hatırlanıyor; bu bölüm o dönüm noktalarını bir araya getiriyor.























