🗣 İsmim Kemal Kaya. Aslında veteriner hekimim. 14 yıl boyunca ilaç sektöründe satış ve pazarlama alanında çalıştım. Bunun yanında bilgi yönetimi okudum, marka yönetimi üzerine yüksek lisans yaptım. 41 yaşındayım. İki yıl önce evimi, eşyalarıyla birlikte olduğu gibi kiraya verdim. O zamana kadar İzmir’de yaşıyordum. Şimdi her ne kadar ailemle kalıyor olsam da zamanımın büyük kısmını yollarda geçiriyorum.
Ülkeleri ve şehirleri gezmek, kültürleri ve doğal güzellikleri keşfetmek, dünyayı dolaşmak ilk sıradaki hobim. Yazmak, fotoğraf, dalış ve web tasarım başlıca uğraşlarım arasında. Yol benim için sadece hareket değil; üretmek, gözlemlemek ve paylaşmak demek.
Hürriyet Seyahat Röportajı
Seyahat etmeye ilgi duyar mısınız? Ne sıklıkla seyahat edersiniz?
Son birkaç yıldır seyahat benim için hobiden öte bir yaşam tarzı oldu. Profesyonel iş hayatındayken ülke içinde sık sık seyahat ederdim. Resmi tatillerde ve yaz dönemlerinde de yılda birkaç kez yurtdışına çıkardım. O dönemlerde bazı seyahatler tatil odaklıydı, bazıları ise şehirleri ve kültürleri daha yakından tanımaya yönelikti.
Birkaç hafta önce 685 gün süren Okyanusya ve Güneydoğu Asya gezimden döndüm. Son 2,5 yıldır neredeyse tüm zamanımı gezerek geçirdim. Başlangıçta sadece kendim için gezip fotoğraf çekiyordum. Son bir yıldır ise deneyimlerimi yoldaolmak.com adresinde paylaşıyorum. Facebook’ta yoldaolmak sayfamda da ilginç karelerimi yayınlıyorum. Gezmediğim zamanlarda ise yazıyor, rotalar planlıyor ve bir sonraki yolculuğun hayalini kuruyorum. Birkaç ay dinlenip Nepal ve Hindistan’dan başlayarak rotama devam etmeyi planlıyorum.
Daha önce nerelere seyahat ettiniz?
Türkiye’nin neredeyse her yerini gezdim. İlk yurtdışı seyahatim 1997 yılında New York ve Florida’ya oldu. Şirket sponsorluğunda gerçekleşmişti. O yolculuk beni derinden etkiledi. Sonrasında fırsat buldukça yurtdışına çıkmaya başladım.
İlk Avrupa seyahatlerim Danimarka ve İsveç oldu. Ardından o dönem yeni popülerleşen Dubai’ye gittim. Başka bir yaz tatilimde önce Mısır, ardından İtalya yaptım. Çek Cumhuriyeti, Avusturya ve Macaristan turu gerçekleştirdim. 2006 yazında İngiltere ve Fransa gezdim. Ertesi yıl araba kiralayarak Almanya’nın büyük bölümünü dolaştım. Ayrıca Ukrayna ve Tayland ziyaretlerim oldu.
3 Ağustos 2010’da İstanbul’dan başlayan ve 685 gün süren uzun yolculuğumda 11 ülke ziyaret ettim ve 70.000 km’den fazla yol yaptım. İlk durağım Tayland’dı. Ardından Yeni Zelanda’da 7 ay kaldım. Sonra iki haftalık Fiji maceram oldu. Fiji’den sonra Sydney’den başlayarak 3 ay süren Avustralya ve Tazmanya gezisi yaptım.
Ardından Bali, Endonezya’nın Lombok, Java ve Sumatra adaları, Kuala Lumpur, Malezya, Singapur, Borneo, Filipinler, Laos, Kamboçya ve son olarak İran rotası geldi.
Tebriz’den karayoluyla Van’a, oradan da İzmir’e ulaştığımda 685 gün geçmişti.
Fiji’de Naboro Köyü deneyimi
Yeni Zelanda’dan Fiji’ye geçtim. Kuata Adası’nda kaldım. Kanoyla karşıdaki Waya Lai Lai Adası’na geçtim. Orada tanıştığım yerlilerin davetiyle Naboro Köyü’nde iki gün geçirdim. Elektrik, TV, telefon yoktu. Çok sade bir yaşam. Ama inanılmaz bir sıcaklık. Herkes elimi sıkıyor ve “Ne zaman geri geleceksin?” diye soruyordu.
Fiji’de konaklama
Fiji’de hem ultra lüks hem sırt çantalılara uygun seçenekler var. Kuata Natural Resort’ta kaldım. Ana karadaki Coral Coast – The Beach House’ta bir hafta geçirdim. Naboro Köyü’nde 3 öğün yemek dahil 25 TL’ye kaldım.
İlginç anı
Couchsurfing aracılığıyla bir Fiji ailesinde kaldım. 11 kişiyle aynı evde. Kava içtik, açık kapılı bir evde uyuduk. Hayatımın en güzel gün batımını orada gördüm.
Bir de musluk suyu hikâyesi var. İçilebilir sandığım suyu üç gün içtim ve hasta oldum. Meğer duş için biriktirilen yağmur suyuymuş. Yanlış musluğu seçmişim. Adada doktor yoktu. Ağrı kesiciyle iyileştim. O gün anladım ki yolda bazen ders pahalı oluyor.
En sevdiği beş şehir
- Hobart, Tazmanya
- Ubud, Bali
- Queenstown, Yeni Zelanda
- Kopenhag, Danimarka
- New York, Amerika
Seyahat tercihleri
Ulaşım: Uzak ülkelere uçak, diğerlerinde çoğunlukla otobüs ve tren.
Yemek: Yerel mutfak. Gece pazarları favorim.
Konaklama: Hostel, guest house, bazen couchsurfing.
Kiminle?: Genelde yalnız.
Ne alır?: Uzun yolculukta genelde hiçbir şey.
Ne okur?: E-kitap ve gezgin blogları.
Çanta vazgeçilmezleri: iPhone, laptop, kulaklık, fotoğraf makinesi, sandalet, tırnak makası.
Bu röportaj, yolun beni dönüştürdüğü dönemin bir kaydı. Profesyonel iş hayatından çıkıp yola teslim olduğum yılların. Ve hâlâ aynı noktadayım: Yol devam ediyor. 🌍
