Endonezya’da, geleneksel bir çöp imha etme yöntemi var. Bizim ülkemizde eskiden devletin yaptığını (muhtemelen halen yapılıyordur) burada insanlar kendileri yapıyor. Evlerinin önünde, çoğunlukla betondan yapılmış çöp kutularında çöplerini yakıyorlar. Kimisinde çöp kutusu olmadığından ya bahçeyi, ya da hemen kapının önünü kullanıyor. Bunu hem sabah erken saatlerde hem de akşam yapıyorlar. Bu şekilde hem çöplerden kurtuluyorlar hem de sinek ve böcekleri evlerinden uzaklaştırıyorlar. Nefes almak alışmayan biri için zor. İşte ben de Amed’te yine öyle uyandım.

Kahvaltı sonrası yol arkadaşım Farid ile yine dalış okulundaydık. Dünkü havuz dalışımızdan sonra bugün denizde kıyı dalışı yapacağız. Bu hayatımın 2. deniz dalışı olacak. İlk defa Mısır’ın Sharm-el Sheikh şehrinde dalmış ve o zamandan bu yana hep dalış sertifikamı almak istemiştim. Kısmet dünyanın öteki ucuna, Bali’ye kısmetmiş.

Kahvaltı sonrası geçtiğimiz dalış okulumuzda, kıyafetlerimizi giyindikten sonra yürüyerek dalacağımız kıyıya geçtik. Dalış eğitmenimiz Sidharta ve diğer bir master ile birlikte 9 kişi sahildeydik. Paletlerimizi takıp kendimizi olağanüstü güzel suya bıraktık. Kıyıdan sadece 10-15 metre açılmıştık, rengarenk balıkların ve mercanların olduğu bir akvaryum içerisinde gibiydik. Doğrusu böylesi bir manzara beklemiyordum. Bu deneme dalışımızda yeteneklerimi biraz daha geliştirme fırsatı buldum, 35 dakika kadar suyun altında kaldık.

Dinlenme ve içecek molası için dalış okuluna dönüp yarım saat dinlendikten sonra 2. dalışımız için tekrar denize döndük. Suyun altında, öğrenmemiz gereken birkaç acil durum eğitimimizi aldık ve sırayla denedik. Sonrasında ise deniz altınındaki o büyüleyici dünyayı keşfe çıktık. Yanımızdan stingreyler geçiyordu. Etrafımızda yüzlerce rengarenk balık var. Her birinin ismini bilip yazmak isterdim ama bunun için çok zaman gerekecek. Sidharta elindeki ses çıkaran uyarı aygıtını çalıştırarak hepimizin dikkatini deniz tabanında hareketsiz bir şekilde duran köpekbalığına vermemizi istedi. Orta büyüklükte olan köpekbalığı daha sonra bizden uzaklaştı. Birçok ülkede köpekbalığı görmek için özel dalışlar organize ediliyor, burada ise ilk kıyı deneme dalışında köpekbalığı görüyordum. 40 dakika süren çok keyifli ikinci dalıştan sonra yine dalış okulundaydık.

Amed, Bali

Bali, kıyıdan birkaç metreden başlayan mükemmel dalışlar sunuyor. Bu sularda çok sık rastlanan tipik resif balıklarının dışında yumuşak ve sert mercanların çeşitliliğiyle bazı dalış noktaları dünyanın ünlü dalış noktalarına rakip olacak kadar iyi. Ton balığı, akya ve barakuda sürüleri, köpekbalığı, vatoz ve manta ray görmek mümkün. Tulamben‘de bulunan II.Dünya Savaşından kalma 102 metre uzunluğundaki USAT Liberty batığı ve batığığ kaplayan mercanlar ve buradaki zengin deniz yaşamı görülmeye değer. Yarın bu batığa dalışa gideceğiz.

Okulda oyalanıp, Farid ile satranç oynayarak vaktimizi geçirdik. Uzun zaman olmuştu satranç oynamayalı, ben kazandım. Günün akşamı sahil boyu klasik yürüyüşmüzü yaparak yarım saat uzaklıktaki otelimize geçtik.Otelimizin barında kendimiz çalıp kendimiz söyledik, eğlendik. Bali’de hemen herkes bir enstrüman çalıyor. Neredeyse herkes gitar çalabiliyor. Sadece çalmakla da kalmıyorlar, İngilizceleri kötü olmasına rağmen iş şarkı söylemeye gelince çok ama çok iyiler. Bir yüzlerinde güler yüz hiç eksik olmuyor, geriye bize eğlenmek kalıyor. 

Amed, Bali, Indonesia

Amed, Bali, Indonesia

Günün yorgunluğundan dolayı gece 11 gibi odamıza geçtik. Bu defa üst katta yere serili yatağımın hemen yanındaki duvarda akrep görünce bize yine eğlence çıkmış oldu. Dün örümcekler ve hamam böcekleri, bugün ise akrep odamızın misafiri. Alt katta Farid’in uyuduğu yatak king size olduğundan dört kişi bile rahatlıkla uyuyabilir, üstelik cibinliği de olduğundan yatağın bir köşesini ben kaptım, diğer köşesinde ise Farid. Odamızın yüksekliği belki 12 metre, çatı çok dik ve bambu ile örülü, dolayısı ile otelin arka tarafında orman olduğundan böylesi her türlü böceği görmemiz normal, ancak bu böcekler odanın güzelliğine ve konforuna kesinlikle ciddi gölge düşürüyorlar. Birkaç gün sabretmemiz gerekecek.

Day 354: Endonezya: 11 Amed, Bali, 23 Temmuz 2011

1 YORUM

DÜŞÜNCELERİNİZİ BİZİMLE PAYLAŞIN, YORUM YAZIN!