4 Ağustos 2012 tarihli Akşam Gazetesi Cumartesi Eki ve gazetenin web sayfalarında yer aldım. Sırtçantalılar Topluluğu olarak verdiğimiz röportaj, Eyüp Tatlıpınar imzasıyla “Özgür Ruhların İlacını Korkmadan Alın” başlığıyla yayınlandı. Gazetede kendi yol hikâyeni görmek tuhaf bir duygu; bir anda sırt çantası gazete sayfasına dönüşüyor.
Röportajda 685 gün süren yolculuğumu, 11 ülkeyi ve 70.000 kilometreyi konuşurken, Türkiye’de sırt çantalı seyahatin nasıl değiştiğini de anlattım. Yolda olmanın romantik tarafını değil, gerçek tarafını; cesaretini, belirsizliğini ve özgürlüğünü konuştuk. Merak ederseniz haberin tamamına aşağıdaki bağlantıdan ulaşabilirsiniz.
Akşam Gazetesi Röportajı: 70.000 Km’lik Sırt Çantalı Yolculuk 🎙
Birkaç hafta önce 685 gün süren Okyanusya ve Güneydoğu Asya gezimden döndüm. Son 2,5 yıldır ise neredeyse tüm zamanımı gezerek geçirdim. 3 Ağustos 2010’da İstanbul’dan başladığım uzun soluklu yolculukta 11 ülke ziyaret ettim ve 70.000 km’den fazla yol yaptım. Neredeyse dünyanın çevresini iki kez dolaşacak kadar.
İlk durağım, bir ay kaldığım Tayland olmuştu. Ardından Yeni Zelanda’da 7 ay geçirdim. Sonrasında 15 günlüğüne Fiji’ye geçtim. Okyanusya’da devam eden yolculuğum, Sydney’den başlayarak 3 ay süren Avustralya ve Tazmanya gezisiyle devam etti.
Okyanusya’dan Güney Asya’ya geçtim. İlk durağım Bali oldu. Ardından Endonezya’nın Lombok, Java ve Sumatra adalarını gezdim. Sonrasında Kuala Lumpur, Malezya ve devamında Singapur geldi. 40 gün süren Borneo Adası gezisi ve ardından 40 gün süren Filipinler yolculuğu yaptım. Yeniden Singapur’a, oradan Malezya’ya geçtim.
Tayland’da toplam 2 ay kaldım, Laos’ta yaklaşık 1 ay geçirdim. 20 günlüğüne Kamboçya’ya geçip tekrar Tayland’a döndüm. Bu yolculuk boyunca Tayland’da 4 kez, Malezya’da 5 kez, Singapur’da 3 kez bulundum. Kuala Lumpur’dan Tahran’a uçtum. İran’da geçirdiğim 20 günün ardından karayoluyla Tebriz’den Van’a, oradan da İzmir’e ulaştım. Eve döndüğümde 685 gün geçmişti. Neredeyse iki yıl sonra yeniden evimdeydim.
Bu yolculuk boyunca gözlem ve deneyimlerimi her gün düzenli olarak yoldaolmak.com adresinde paylaştım. Seyahat benim için sadece görmek değil, yazmak ve paylaşmak anlamına da geliyor.
Sırtçantalılar Topluluğu ile Yol Kesişmesi
Sırtçantalılar Topluluğu’nu web sitesi kurulduğundan bu yana takip ediyordum. 2011’in başında üye oldum. Yaklaşık bir yıl boyunca sosyal medya aracılığıyla temas halindeydik. Bu ay itibariyle grubun web sitesi sirtcantalilar.com’un editörlüğünü üstlendim.
Amacımız; sırt çantalı gezginlerin deneyimlerini, gözlemlerini ve hikâyelerini nitelikli içeriklerle okuyucuyla buluşturmak. Seyahat konusunda tereddütlü olanlara cesaret vermek, farkındalık oluşturmak ve Türkiye’de bilinçli bir seyahat kültürünün gelişimine katkı sağlamak. Web sitesini yenileyerek, gezgin ruhlu insanların bir araya geldiği güçlü bir seyahat portalı yaratmayı hedefliyoruz.
“Sırt çantasını alıp yola çıkmak” herkese önerdiğiniz bir şey midir?
Belki herkese önerebileceğimiz bir şey değil. Çünkü insanların seyahatten beklentileri ve tarzları farklı olabilir. Ancak bu farklı gezi kültürü anlaşıldığında herkesin yapabileceği bir şey olduğunu düşünüyorum. En azından evden çıkıp işe gitmek kadar mümkün.
Sırt çantalı seyahat bir cesaret meselesi gibi görünse de aslında planlama ve bakış açısı meselesi. Lüks değil; sadeleşmek. Konfor değil; deneyim. Bütçe değil; öncelik.
İnsana neler vaat eder, öğretir, hayatında neyi değiştirir?
Seyahatten önce profesyonel iş dünyasında, rutin bir hayat sürüyordum. Gezi sonrası hem dünyaya bakışım hem yaşam tarzım değişti. Evimi eşyalarıyla birlikte kiraya vermiştim. Döndüğümde ailemde kalıyordum ve yeniden eski düzenime dönmek yerine bir sonraki yolculuğun planlarını yapıyordum.
Daha önceki gezilerim tatil konseptindeydi; birkaç fotoğrafa sığan deneyimlerdi. Bu yolculuk ise yazma ve paylaşma ihtiyacını doğurdu. Artık sadece gezmiyor, anlatıyorum. Satış ve pazarlama uzmanı kimliğimden blogger, editör ve gezi yazarı kimliğine geçtim. Şu an birkaç kitap üzerinde çalışıyorum.
Bu tür uzun yolculuklar insanı değiştiriyor. Esnek olmayı öğretiyor. Farklı kültürlerle temas etmek önyargıları törpülüyor. Paylaşma arzusu güçleniyor. Edindiğim bilgilerin yalnızca bende kalması bana haksızlık gibi geliyor.
Yol bana sadece ülkeler göstermedi. Yeni bir hayat verdi.
