Yolda Olmak: Yeni Zelanda’dan Fiji’ye, Hayat Yeniden Başlarken

Nadi, Fiji, yedi aylık Yeni Zelanda serüvenimden sonraki ilk durak—bir geçiş noktası olarak planladığım ama belki de beklenmedik keşiflere kapı açacak bir ara istasyon. Dürüst olmak gerekirse, şu an Air Pacific Boeing 737-800 uçağıyla Auckland‘tan yaklaşık 9.000 feetten uçarken, başımı sola çevirip son kez Yeni Zelanda’ya bakıyorum; birazdan görüş alanımın dışında kalacak bu rüya ülke.

Yedi aylık serüvenden sonra hoşçakal Yeni Zelanda!

Yeni Zelanda’dan Ayrılış: Fiji Yollarında

Kulağına orkide çiçeği takmış kabin görevlileri servis yapıyor. Bu detay bile Fiji‘nin ruh halini özetliyor sanki. Indo-Fijili kabin görevlisinin dışındaki Fijili görevliler tipik Pasifik görünümünde: kıvırcık saçlar, kalın dudaklı gülümseyen yüzler. Sık sık “şarabınızı tazeleyeyim mi?” diye ricada bulunuyorlar, samimi bir sıcaklıkla.

Diğer bir kabin görevlisi ise kucağında bir düzine Fiji birası kasasıyla koridorda arasında dolaşıyor; “Bira ister misiniz?” diye soruyor yolculara. Bu kadar rahat bir servis hiç görmedim—sanki bir ada köyünde misafir ağırlıyormuş gibi.

Artık bulutların üzerindeyiz, yumak yumak güneşte parıldayıp göz kamaştıran bulutları izliyorum şu anda. Çok aşağılarda parıldayan mavimsi gri Güney Pasifik Okyanusu’nun sularını görebiliyorum.

Artık bulutların üzerindeyiz; yumak yumak güneşte parıldayan, göz kamaştıran pamuk kütleleri arasından Güney Pasifik Okyanusu‘nun mavimsi gri sularını görebiliyorum çok aşağılarda. Bu manzara insanın perspektifini değiştiriyor; ne kadar küçükmüş meğer insan, ne kadar büyükmüş okyanuslar.

Fiji’de 2 hafta kalıp, 15 Nisan 2011’de Avustralya’nın Sidney şehrine geçeceğim. 333 adadan oluşan Fiji gezimin ana hedefi dalış sertifikamı almak—tüm planımı bunun üzerine kuracağım.

Yedi aylık serüvenden sonra hoşçakal Yeni Zelanda! Herkes bu güzel ülkede kalmam için öneride bulundu, destek oldu. Ben de buna çabaladım bir süre ama sonunda yolda olmak tutkuma yenik düştüm. Daha iki hafta önce Yeni Zelanda‘ya yerleşme planım işliyordu oysa—ne kadar çabuk değişiverdi her şey.

Kendimi birden Fiji’ye ve hayatımın yeni bir diliminin başladığı bu uçakta buluverdim. Yolcu yolunda gerek, yolcuyuz bu hayatta. Bana biçilmiş rolü belki de yolda keşfedebilirim.

Couchsurfing sitesinden Fiona adında Fijili bir aileye istek gönderdim ve kabul etti. Fi’nin son anda British Columbia’dan bir misafiri daha geleceğinden, beni karşı komşusunda misafir edeceğini söyledi. İlk defa yerel bir Fiji ailesiyle tanışma ve köydeki evinde kalma fırsatım olacak—gerçek ada yaşamını deneyimleme şansım olacak.

Fi’nin Jit adlı taksi sürücüsü arkadaşı beni havalimanında karşılayacak. Her şey kendi kendine işliyor gibi.

Yolda olmanın en keyifli yanlarından biri de film izleme fırsatı veriyor olması. Uzun süredir takip ettiğim Dr. House‘un 3. sezonunun 21. bölümünü izleme vakti. Yakında ilk Fiji izlenimlerimi sizlerle paylaşıyor olacağım—bakalım bu 333 adalık ülke hangi sürprizleri saklıyor.

Day 269: Yeni Zelanda:238. Air Pacific 737-800, Auckland to Nadi, 30 Mart 2011

• Bu yazı benim uçaktan yazdığım, yoldaolmak.com blogumun ilk yazısıdır.