Laos‘un sandal ağacı şehri anlamına gelen başkenti Viantiane’den ayrıldıktan sonra anlamıştım Laos demenin yollar demek olduğunu. Başkent Vientiane’den Vang Vieng’e 4 saatte gitmiştim. Ne çok yoruldum, ne çok.

Hayatım boyunca bu kadar sık ve bu kadar uzun seyahatler yapmamıştım. Vang Vieng-Luang Prabang arası ise 10 saat sürmüştü. Luang Prabang’dan Mekong Nehri üzerinden giden tekneyle Pakbeng’e geçmiştim, 11 saat. Oradan 2 otobüs değişiterek Luang Nam Tha’ya 8 saatte varmıştım. Oradan ise Vietnam sınırına yakın Nong Khiaw’a 11 saate ulaştım. Bu böylece daha uzayıp gidiyor.

Luang Prabang, Phonsavan ve tekrar başkent Vientiane’ye dönüş derken gezimin 60 saatinden fazlası yollarda geçti, belki çok daha fazlası.

Bu kadar çok yorulunca da geri döndükten sonra rehaveti hak etmiştim. Aslında burada birkaç gün dinlenip güney yollarına düşme planım vardı. Fazla zamanım yoktu ama biraz hızlı hareket edersem görülmesi gereken yerleri görüp oradan Kamboçya’ya geçebilirdim. Ama görünen o ki yerimden kıpırdayacağım yok.

Hele ki o dağlarda, köylerde trekkinglerle geçen ve doğru dürüst beslenememekten dolayı zayıf düşmüş bedenime hak ettiği ilgiyi göstermek için de bir fırsat yakalamıştım. Saç tıraşı olmak için gittiğim bir kuaförde işyeri sahibi kızla konuştuğumda memleketimin Türkiye olduğunu öğrenmesi ile bana İstanbul Restoranı tarif etmesi planlarımın birçoğunun değişmesine neden oldu.

Ben sonraki bir hafta günümün neredeyse tamamını burada geçiriyor oldum. Sabah kahvaltısında başlayan restoran ziyaretim otele uyumaya gidinceye kadar sürüyordu. Hatta otelimi değiştirip restorana çok yakın bir otele bile geçtim. Songül abla bana “hello” derken ben ona “lahmacun varsa yerim?” dememle tanışmamız başlamıştı. Derken önümde kocaman bir patlıcanlı kebap ve neredeyse 2 yıldır içmemiş olduğum ayran vardı.

Sonra İdris abiyle tanıştım, Songül ablanın eşi. Laos’un ilk ve tek Türk restoranının sahipleri ile çok keyifli ve güzel sohbetlerimiz oldu. Birlikte çok güzel kahvaltılar yaptık. Çok ama çok lezzetli, uzağımda kalmış yemekler birer birer önüme geldi. Sanki restoranda değildim de evimdeydim, annem ve ablam yemekler getiriyordu. O sıcaklığı bana da hissettirdiler. Yemeklerin lezzetini ve aldığım keyfi aslında buydu artıran. Laos’a yolu düşen İstanbul Restoranın lezzetlerinden mutlaka tatmalı, vakti olmayanlar en azından burada bir çay molası vermeli. Mekong Nehrine yakın.

İstanbul’dan iki gezgin Osman ve Tuğba ile tanıştım, şimdilik yazışmadan bir yerde karşılaştığım ilk sırtçantalı gezginler olarak kayda geçtiler, ancak tesadüfi bir yerlerde memleketten bir gezginle hala tanışamadım.

Serdar abimle tanıştım yine orada. Galatasaray mezunu, Laos’ta bir işadamı, yatırımcı. Beni Fransız Kültür Merkezine götürdü. Birlikte çok güzel kırmızı şaraplar içtik, uzun uzun sohbetler ettik birkaç gün boyunca. Sedat ile tanıştım. Aslında kendisi benim bir arkadaşımın arkadaşıydı ve kendisiyle birkaç defadır yazışıyorduk. Yolum Vietnam’a düşerse kendisiyle tanışmamı istemişti. Sedat, Vietnam’da yaşayan ama birçok ülkedeki yatırımlarından dolayı bir nevi çok uluslu yaşayan bir işadamı. Kendisiyle Vietnam’da tanışmayı umarken kısmet yine bu şirin başkent Vientiane’ye nasip oldu.

Bu küçük, huzurlu başkentte ben lezzetlerin, yeni dostlukların, hoş sohbetlerin ve kırmızı şarabın keyfini çıkarttım. Uzun süren yolculuklar, aktivitelerden sonra böylesi bir tembelliği hak etmiştim.

Day 591: Laos:23, Vientiane. 15 Mart 2012 

7 YORUMLAR

  1. Şimdi laos tayım ve İdris abimle beerloa içiyorum yemekleri gerçekten harika bir türkün ve müslamanların laosta yemek yiyeceği engüzel restorant burası, mutfağı benim evimin mutfağından daha temiz ÇOK SAĞOL İDRİS ABİ bana laosta TÜRKİYE yi yaşattığın için..
    Buraya gelecek türklerin kesinlikle İdris abinin yanına uğramasını tavsiye ediyorum saygılarımla..

  2. Facebooktan takipçinizim ama ilk kez bloğunuza denk geldim.
    Nefis yerler görmüşsünüz ve paylaşmışsınız. Teşekkürler 🙂

    Luang Prabang mutlaka görmek lazım bir yerdir Laos’ta. Yolunuz tekrar düşerse aklınızda bulunsun diyecektim nacizane.
    Sevgiler

DÜŞÜNCELERİNİZİ BİZİMLE PAYLAŞIN, YORUM YAZIN!