Yine bir yolculuk içerisinde buldum kendimi. Amaç yeni yerlere mi varmaktı, yoksa yolda mı olmaktı bilmiyordum, iyice biribirine karışmıştı artık. Uzun bir yolculuğun içerisindeydim yine. Rota mı? önemi yok; varılacak yer mi? Önemsiz; Nereye mi gidiyorum? Bilmiyorum.

Her ne zaman plan yapsam süreç ve etkenler rotayı değiştiriyor, beni planlanandan farklı rotalara sevk ediyordu ve ben de buna izin veriyordum. Zaten uzun zamandır plan yapmadan seyahat etmeye başlamıştım. Sırtçantamı yüklenip, kendimi sokağa attığımda nereye gideceğime dair kararın benden mi çıkığı yoksa yolun mu belirlediğini bilmiyordum artık, ne önemi var ki zaten!

Benim seyahatim belki zaman içinde olan ancak mekandan soyutlanmış bir yolculuk halini almıştı. Sanki, sürekli yola çıkmaktansa hep yolda kalmak en iyisi gibi gelmeye başlayalı çok olmuştu. Yol hiç bitmesin, sürsün…

Yolda-Olmak Yolda-Olmak

Son 1,5 yıldır her ne kadar plansız gezdiysem de, gideceğim bir sonraki ülke az çok belliydi. Şimdi ise nereye gideceğimi bilmiyorum.

Daha önceki gün Bangkok’taki Myanmar Büyükelçiliğindeydim. Myanmar’a vize almak istemiştim elçilik kapalıydı; uçak bileti almak istemiştim bankam onay şifresini göndermemişti; otel rezervasyonu yapmak istemiştim, yer yoktu.

Oysa şu an ise Malezya’ya sınırına doğru giden bir trendeydim. Myanmar elçiliğinin kapalı olması benim şu an yine rotasız bir şekilde yolda olmamın nedeniydi. Güneye iniyordum, ancak Malezya mı, Tayland’ın başka bir yerine mi, yoksa Singapur’a mı… bilmiyordum.

Turist nerede olduğunuz bilmez, gezgin ise nereye gidiyor olduğunu. – Paul Theroux

Gezginin olarak yolum önünde değil arkamdaydı. Yol değiştiriyor ve dönüştürüyor insanı. Yoldan önce başkası, yoldan sonra ise bir başkası oluyordum artık.

28 saatlik bir yolculukta bunlar geçiyordu zihnimde… Bütün yalnızlar gibi özgür ve bütün özgürler gibi yalnızdım…

Quo Vadis?

Thailand-Train
Bangkok-Hat Yai Gece Treni

Day 647: Tayland:14 Bangkok-Hat Yai Gece Treni, 11 Mayıs 2012

14 YORUMLAR

  1. Seni seviyor ve ilgi ile takip ediyorum. Ben de gezmeyi seven ve yolda olmaktan mutluluk duyan bir insanım, ne zaman yurt dışına çıkacak olsam tecrübelerini aktardığın yorumlarını okuyarak yola çıkıyorum. Teşekkürler. yolun hep açık olsun…

  2. O uzun tren yolculuğunun bile size olumsuzluk olarak görünmediğini düşünmeye başladım. Sadece bunun için bile sizi kıskanmak gerekiyor!

  3. Yavaş yavaş ölürler
    Seyahat etmeyenler
    Yavaş yavaş ölürler
    Okumayanlar, müzik dinlemeyenler,
    Vicdanlarında hoşgörüyü barındıramayanlar.

    Yavaş yavaş ölürler
    Alışkanlıklarına esir olanlar,
    Her gün aynı yolları yürüyenler,
    Ufuklarını genişletmeyen ve değiştirmeyenler,
    Elbiselerinin rengini değiştirme riskine bile
    girmeyenler,
    Bir yabancı ile konuşmayanlar.

    Yavaş yavaş ölürler
    Heyecanlardan kaçınanlar,
    Tamir edilen kırık kalplerin gözlerindeki pırıltıyı
    görmek istemekten kaçınanlar.

    Yavaş yavaş ölürler
    Aşkta veya işte bedbaht olup yön değiştirmeyenler,
    Rüyalarını gerçekleştirmek için risk almayanlar,
    Hayatlarında bir kez dahi mantıklı tavsiyelerin dışına
    çıkmamış olanlar

    Pablo Neruda

    • Çok teşekkürler. Sanırım 18 saatlik bir yolculuk olması gerekiyordu. Ancak sanırım 26 saat sürmüştü.

      Kendimi Langkawi Adas’ında buluncaya akdar o gün galiba 30 saatin üzerinde yollarda olmuştum.

      Çok keyifli bir yolculuktu.

  4. Selam Kemal abi, Her zamanki gibi seni takip ediyorum ve hep keske diyorum bu adamin yerinde olsam. Ayrica kolundaki sari kirmizi renkler super olmus 😉

  5. Ne güzel, bazılarının bunu yapıyor olması, olabileceğini göstermesi hoş. Yaşamın içinde olmak bir şans, yolda olmak da 2.büyük şans. Ben de yolda yaşamak isityorum. Ancak henüz düşünselden pratiğe geçiremiyorum. Neyi bekliyorum bilmiyorum. İyi yollar. Herkes her yerde yalnız:) Sevgiler

    • Yolda olmak ile yaşamak aynı şeyler. Yol ve yolculuk çoğu zaman meşakkat olarak görülür, aslında derin anlamlar taşıyan, insanı değiştiren ve dönüştüren bir süreçtir.

      Yolda ince başkasıyızdır, yolculuktan sonra bir başkası. Kendi yaşam hikayemizde yaptığımız yolculuklara ve sonrasindaki yaşamımıza bakalım, muhtemelen karşımıza kırılma noktaları çıkacaktır.

DÜŞÜNCELERİNİZİ BİZİMLE PAYLAŞIN, YORUM YAZIN!