Sabah gürültülerle uyandım. Birileri içi boş bidon taşıyor gibiydi. Dün gece sabaha doğru tepe bir yere çadırımı kurmuştum. Burada ne olabilir di ki! Çok da umursamadım. Saat 10 gibi çadırımdan çıktığımda anladım ne olduğunu. Meğer çadırı kurduğum, şahane manzaraya sahip olduğunu uyandığımda anlayacağım, bu yer bu gece yeni yıl havai fişeklerinin fırlatılacağı yermiş! Oysa ben eski bir pirinç tarlası sanmıştım, teras şeklindeki görüntüsünden dolayı. Etrafımda onlarca havai fişek fırlatma rampası vardı. Bir çadırın olduğu yer boş. Kimse de beni “gardaş buraya çadır kuramazsın, burası bize lazım, galkta get” de demedi, uyandırmadılar bile. Birbirimize bakıp gülümsedik orada çalışan işçilerle.

Koltuğumun altında çadırım tele dönüp ben kahvaltımı yaptım. Bekran uyuyor olmalıydı. Nasıl olduysa birden aklıma geldi. Dün Koh Phangan çevresinde yılın bu son gününde bazı güzel yerleri görmek için tekne turu satın almıştık (550THB, 32TL). Dakikalar içerisinde gelip bizi otelden alacaklardı. Bir koşu gidip Bekran’ı uyandırdım, çarçabuk kahvaltımı yaptım ve gelen araca atlayıp tekne turunun kalkacağı küçük iskeleye vardık.

Ben tekne tıklım tıklım olacak diye bekliyordum, oysa yılın son günü olduğundan sadece 7 kişiydik. Hava da bulutluydu. Yağmur yağar diye yanımıza fotoğraf makinemizi de almadık. Oysa güzel bir deniz altına sahip, mercanları ve balık çeşitliliği ile ünlü Koh Tao’da dalmak istemiştik, ancak dalış okulunun sahibi bize deniz altı görüş mesafesinin mevsimden dolayı iyi olmadığını söyleyince vazgeçmiştik. Dört gündür aralıksız partiden dolayı uykusuzdum. Teknede epeyce uyuyarak vaktimi geçirdim.

Ve beklenen gün yılbaşı akşamı gelip çattı. Oteldeki şahane bir açık büfe yemeğimizi yerken düzenlenen yerel Tayland dansını izledik. geceye uyum sağlamak için biz de aldığımız baoyalarla kafamıza göre kendimizi boyayıp dışarı çıktık. Yılbaşı gecesini geçireceğimiz Haad Rin kumsalını tepeden görebilmek için dün çadırımı kurduğum tepeye çıkıp fotoğraflar çektik. Burada kurulmuş havai fişeklerin başındaki görevliler, yeni yıla girildiği anda ateşlemek için hazır bekliyorlardı.

Saat 22.30 gibi plaja indik. Tüm plaj bir uçtan diğer uca dolmuş taşmış, neredeyse adım atacak yer yoktu. Sadece Koh Phangan’da kalanlar değil, çevre adalardan da bot tutup partiye akın akın gelenler vardı. Söylenene göre 50 bin civarında insan partiye katılacakmış. Kalabalık her geçen saat arttı. Saatler 12’yi gösterdiğinde muhteşem bir havai fişek gösterisi izledik ve ardından sadece eğlenmemize baktık.

Masalara çıkıp dans edenler, denizde yüzenler, alevler içerisinde ipte atlayanlar, gelip boynunuza sarılanlar, ilginç ilginç kostümler, vücut boyalarına sahip insanlar her yanınızda. Hele 2 kişi vardı ki tamamen çırılçıplaklardı. Birisi o haliyle gelip alevli ipte alkışlar içerisinde atlamıştı. Herkes birbirinin arkadaşıydı, tanımadığınız biriyle birbirinize mutlu yıllar deyip konuşmaya başladıktan birkaç dakika sonra bir bakmışsınız kanka olmuş, beraber çılgınlar gibi dans ediyorsunuz.

Otele döndüğümüzde gün ağarmak üzereydi. Ben otelin havuzundaki şezlonga gidip uyudum. Fazla uyumamıştım ki gürültülerden yine uyandım ve kendimi yine sahile attım. Fazla bir kalabalık beklemiyordum ama hala sahilde binlerce insan vardı.

Günün aydınlanmasıyla plajın kumlarında binlerce içki şişeleri, kovalar ve pipetlerle dolu görüntüsü meydana çıktı. Gecenin eğlencesinde benim parmak arası terliklerimden biri kopmuştu. Ben de ayağıma uygun birini bulup geçirdim. Sabahın 10’u olduğunda sahilde kumların üzerinde sızıp uyuyan epeyce insan vardı. Kimisi sarhoşluktan sızıp kalmış, kimisi diğer adalardan geldiği için sabahın o saatinde abuk sabuk paralar ödeyip oteline dönmektense orada uyumayı tercih etmişti.

Geçen yıl bu zamanlar, dünyada adrenalinin başkenti olarak anılan Yeni Zelanda’nın Queenstown şehrinde girmiştim. Şimdiyse tropikal iklimde, çılgın bir parti ile yeni yılı karşılamıştım. Herkese mutlu yıllar. Memleketten hiç de iyi haberler gelmese de umarım herkesin gönlünce geçireceği güzel bir yıl olur.

Day 516: THB:5, Koh Phangan, 1 Ocak 2012

2 YORUMLAR

  1. Beni çok güldürdünüz Ayhan Bey 🙂 Daha birçok fotoğraf var ama onları henüz koymadım bloga. İleride galeri bölümünde yayınlayacağım. Sağlıcakla.

  2. Esenlikler.

    Değerli Kardeşim Kemal Bey,

    Bekran Bey kardeşimle çektirdiğiniz “savaş boyalı” fotoğrafı çok beğendim ! 🙂
    Hatta,arşivime kaydettim ! 🙂
    Fotoğrafı şu isimle kaydettim : “Tayland’da Kumsal Savaşı’na hazırlanan Türk Gezginler” 🙂

    Sağlıcakla kalınız…

    Ayhan Çaylı

DÜŞÜNCELERİNİZİ BİZİMLE PAYLAŞIN, YORUM YAZIN!