Sabah 8’de kalktık. Hiç acelemiz yok. Üç dilim ekmek arasına avakado ve yumurtadan oluşan kahvaltımızı çaylarımızla aldıktan sonra toparlanıp tekrar yola düştük.Önce ormanın içerisinden ve çalılıklardan geçip nehire vardık. Ayakkabılarımız ile nehri geçip, nehir kıyısındaki zorlu ve kaygan yoldan devam ettik. Yer yer yol bitince tekrar nehrin içerisinden devam etmek zorunda kaldık. Yol boyunca dik yamaçlı tepeden nehre akan çok sayıda şelaleyi geçtik. Nehrin kayalıklardan oluşan bir bölümünde durduk. Yüzmek için çok güzel bir yerdi. Arkadaşların bir çoğu yüksek olan bir kayaya çıkıp oradan nehrin soğuk ve güçlü akan sularına atladılar.

Diğer kılavuzlar şişme  büyük araç lastiğinden yapılma botları birbirine bağlayıp dörtlü bir rafting botu oluşturdular. Uzun hali tırtıla benziyordu. Sırtçantalarımızı naylon poşetlere geçirip botun en arkasına yerleştirip sıkıca bağladılar. Botlara ikili gruplar halinde yerleştik ve sonrasında raftingimiz başladı. Nehrin akıntısı bazı yerlerde güçlü ve kayalıklara çarpa çarpa ilerledik, ancak bazı yerlerde nehir geniş ve akıntı zayıf, gölde süzülen kayık gibi hareket ediyorduk. Nehrin sağ tarafı ulusal parkın sınırı sol tarafta ise birbirinden ilginç ve güzel ahşaptan yapılma az sayıda oteller var. Her taraf yemyeşil, vadiye inen uçurum şeklindeki yamaçlar bile ormanla kaplı.

Nehrin üzerinde 40dakikalık bir bot gezisi, rafting karışımı bir yolculukla Bukit Lawang köyüne vardık. İki tarafında dik yamaçlarda sık ormanlar olan vadideki nehrin kenarına kurulmuş Bukit Lawang’da, nehrin kenarında çok sayıda yerli turistler tentelerin altında oturmuş, bizi izliyorlardı. Kimileri tek veya iki kişilik botları alıp nehrin yukarısına yürüyüp oradan bu noktaya rafting yapıyorlardı. Köyde bottan inip diğer gezginlerle vedalaşıp otelimize geçip eşyalarımızı toparladık. Yemekte bize Haydir’de katıldı. Artık kılavuzumuz değil arkadaşımızdı.

Medan’a dönmemiz gerekiyor. Otobüs terminalin olduğu yer uzak. Haydir bir arkadaşını da ayarlayarak bizi motosikletlerle otobüs terminaline bıraktı. Otobüs terminalinde stantlar kurulup, orkestra enstrümanları dizilmiş provalar yapılıyordu. Herkes tatilden dönmüş olduğundan bu gece Ramazan Bayramı kutlamaları yapılacakmış. Bizim bu partiye kalmamız için çok ısrar etse de kalmadık, çünkü 2 sonraya Kuala Lumpur2a sabah erkenden uçuşumuz var.

Bukit Lawang’dan Medan’a direkt sefer kalmadığı için önce eski bi minibüsle sıkış sıkış bir halde bir yere gidip oradan da diğer minübüse geçtik. Kalabalık ve sigara içiliyor. Tahmin edin artık konforu. Medan yakınlarında 3. bir minibüse geçtik. Yine 9 saatimiz yollarda geçmişti ve daha önce Medan’da iken kaldığımız otele geri dönüp yerleştik. Böylece hem Sumatra, hem de Endonezya seyahatimin sonuna gelmiş oldum. 2 gece Medan’da kaldıktan sonra 9 Eylül’de sabah uçağıyla (479000.00) Kuala Lumpur, Malezya’ya geçeceğim.

Day 399, ID:56, Medan, Sumatra. 7 Eylül 2011, Çarşamba

3 YORUMLAR

  1. Gezmek bazı insanlar için nefes almak haline geliyor. Yolda olmak insana derin nefes veriyor! Hep sizin gibi yollarda kalmak dileğiyle! :b

DÜŞÜNCELERİNİZİ BİZİMLE PAYLAŞIN, YORUM YAZIN!