Puerto Princesa’da kaldığım Banwa Art House otelinin verandasında otururken, yan masada oturan 30 yaşlarında bir genç, arkadaşına bazı yemekleri anlatıyordu. Cümlelerinin arasında birkaç defa “Turkish” kelimesi geçince heyecanlandım. Sohbet ettiği arkadaşı ayrılınca dayanamadım ve gidip kendisiyle tanıştım.

Nerelisin sorusuna Almanya cevabını alınca hayal kırıklığına uğradım. Sohbetin devamında ise yine gülümserken bulmuştum kendimi. Almanya’nın Duesseldorf şehrinden olan Timur adalı bu kişinin babası Kürt, annesi ise Almandı. İlginç olan gezim boyunca karşılaşarak tanıştığım 2 kişinin babalarının Türkiyeli olmasıydı.

Avustralya’da Hollandalı annesi ve Türk babası olan Atilla ile tanışmıştım. Kendisi küçükken babası öldüğünden hiç Türkçe bilmiyordu. Timur’un ise babası kendisi küçükken Almanya’dan ayrılıp memlekete Diyarbakır’a dönmüş.

Timur, dünya gezisine İstanbul’dan başlayınca, Diyarbakır’a gidip, 30 yıl sonra ilk defa babasıyla tanışmış. Gözlerinden ve cümlelerinden anladığım oydu ki çok heyecanlı ve güzel anlar geçirmiş orada. Sevgi ve heyecanla karşılanmış. Turunun sonunda yine Türkiye’ye dönüp babasıyla vakit geçirmeyi planlıyormuş. Her ne kadar 480 günden fazladır süren gezimde, henüz Türkiye’den bir gezginle karşılamamış olsam da Timur’la tanışmak da heyecan vericiydi.

Puerto Princesa’dan 6 Aralık’ta Zest Air ile Manila’ya uçtum (1890Peso). Filipinler’de liman vergileri fiyata dahil değil. Check-in işlemleri sonrası uçağa geçmeden önce ayrı bir gişeden ödeme yapıp makbuzunuzu kapıda bekleyen görevliye veriyorsunuz. Havalimanları arasında farklılıklar gösteriyor, Palawan Adası’ndaki Puerto Princesa Havalimanı’nda ki harç 200P idi.

Manila’da daha önce kaldığım hostellerden farklı olarak bu defa bana Timur’un tavsiye ettiği Where 2 Next Hostel’ine yerleştim (460P). Henüz yeni açılmış hostel Malate bölgesindeki Adriatico Caddesi’nde. Gayet modern dizayn edilmiş. Mutfağı bile var. Hemen markete gidip alışverişimi yapıp kendimi mutfağa attım. Manila’da öğlen veya akşam yemekleri için 150-300P (6-15 TL) harcadığında karnınızı rahatlıkla doyurabiliyorsunuz. Ben yine de özlediğim lezzetleri fırsat varken hazırlamayı seviyorum. Öğleden sonra Timur da aynı hostele geldi. Akşamında kalabalık bir grup kendimizi içerken bulduk.

Bu arada Filipinlerde bira, su ve sigaranın fiyatları nerdeyse aynı, 35 Peso (1,5 TL), şaka değil. Tanduay Rom, ülkenin geleneksel içkisi. Yukarıdaki fotoğrafı birkaç gün önce Puerto Princesa’da otelime yakın yolüstü bakkalından birşey alırken, bakkalın önüne atılmış küçük masada içen 2 Filipinlinin romu. Davet ettiler, oturdum ve eşlik ettim. Shot bardağı 3 defa aramızda döndükten sonra otelime geçtiğimde aynı şahıs gece otelime kadar gelip, bu gece havai fişek gösterileriyle açılışı yapılacak, yılbaşı ağacı aydınlatmasını izlemeye davet etti. Öyle de misafirperver ve ilgililer.

Manlia’ya varınca ilk işim Konsolosluktan Sabri Bey’i arayıp durum hakkında bilgi almak oldu. Maalesef herhangi bir haber olmadığını söyledi. Pasaportumun son 6 aylık süresine girmeme az kalmıştı. Geçen ay yeni pasaport almak için Manila Konsolosluğumuza başvurmuştum. Yapamayacaklarını, yine de bir dilekçe yazıp vermemi söylemişlerdi.

Manila konsolosluğundan pek umudum olmadığından Jakarta, Kuala Lumpur, Bangkok ve Singapur elçiliklerimize mail attmıştım. Hepsi de 2 fotoğrafla başvurmam halinde verebileceklerini söylediler, ne ilginç. Bir elçiliğimizin kapısındayım, veremem diyor, diğerleri ise şu kadar para, 2 fotoğraf ve nüfus cüzdanınızla gelin verelim diyor.

2 gece Manila’da kaldım yine. Singapur uçacağım, Angeles şehrindeki havalimanından kalkıyor. Manila, Pasay’daki otobüs terminaline geçtim ve oradan gece 20:30’da kalkan otobüsle (450P)  2,5 saat sonra havalimanına ulaştım. Havalimanı girişinde içeri girmeme görevliler izin vermediler. Ben oraya vardığımda saat gece 11’i geçiyordu. Uçuşum ise sabah 7:30’da olduğundan, uçuştan ancak 2 saat önce giriş yapabileceğimi söylediler. Hava soğuk olmasa da serindi. Üstelik kablosuz internet de vardı. Yetkili biriyle görüşmek istediğimi, söyledim. Beni biraz beklettikten sonra görevli geldi. Buranın uluslararası havalimanı olduğunu ve bırakın 2 saat önce istersem havalimanında aylarca kalabileceğimi, uluslararası kuralların olduğunu uzun uzun anlattım. Doğru mu diyordum, yalan mı söylüyordum doğrusu ben kendim de bilmiyordum, ancak anlattıklarım yetkili memuru ikna etmeye yetmişti.

Artık buz gibi havalimanındaydım. İçeride en azından bir cafe, düzgün bir yer bekliyordum ama hiç de umduğum gibi olmadı. Sadece basit plastik koltuklar vardı. Bir müddet sonra benden karar vermemi istediler. Çünkü bu defa havalimanını kilitleyeceklerdi. Bu da aklımdaydı ama uluslar arası havalimanlarında bunu yapmazlar diye umuyordum, yanılmışım. İçeride karanlıkta, soğukta bekleyeceğime dışarı çıktım. Kapının önüne bağdaş kurup bedava kablosuz internetin keyfini çıkardım. 10 saat sonra yine, yeniden Singapur’daydım.

Day 491: Filipinler:38, Clark Airport, Angeles, 07 Aralık 2011

9 YORUMLAR

  1. Selam Kemal bey, yorumunuz için teşekkür ederim. Benim İngilizce bilmemem kötü oldu biliyorum, ama çat pat. Uçak biletleri haricinde 2.500 dolar olacak yanımda arkadaşlarım beni havaalanından alacaklar öyle dediler bana.

  2. Filipinler’den ziyarete gelmek isteyen bir arkadaşın gidip dönme uçak bileti masrafı İstanbul’a ne kadardır? Tagliban City’de arkadaşım. Ağzımdan Türkiye’ye DAVET gibi bi kelime çıkmış bulundu. İstanbul’dayım değerli seyyah dostum. Saygılar.

    • Türkiye’den Manila’ya direkt uçuşlar yok bildiğim kadarıyla. İstanbul-Manila uçak bileti gidiş-dönüş 2000TL’yi geçer diye tahmin ediyorum.

      Filipinlilerin çoğu yurtdışından birileri bulmak, evlenmek için internette çok aktifler. O nedenle güven konusunda dikkat etmeniz gerektiğini söyleyebilirim. Sizden uçak bileti için para isteyip, paranızı aldıktan sonra ortadan kaybolabilirler.

      Ülkenin %10’dan fazlası yurtdışında çalışıyor. Herkeste kapağı yurtdışına atma sevdası var. Dikkatli olmanızı öneririm.

      • Çok teşekkürler. Üstelik benim amacım sadece ağırlamaktı, o da 21 gün turizm sanırım, ama şüphelendim. Ben de evliyim dememe rağmen benden çok hoşlandığını vesaire söylüyor. Hatta bir tanesi de burada parfüm yok fakiriz, para yolla, parfüm yolla falan diyor. Çok haklısınız, ben hakikatten merak ettim ve bir bilene sorayım dedim. Amaç bu olabilir haklısınız. Saygılar, teşekkürler

  3. Havalimanı, otobüs ve tren terminallerinde geçen vakitler başta can sıkıcı olsa da zamanla insan alışıyor. Bana da genelde eski kız arkadaşı Türk olan ecnebi beyler denk geliyor.

      • Arkadaşlar, ben yaklaşık 30 gün sonra ilk defa yurt dışına çıkacagım. Filipinler uçak bileti masrafı haricinde yanımda 2.500 dolar olacak. Tek sorunum İngilizce bilmemem. Oraya kız arkadaşımın yanına gidiyorum. Nerde kalabilirim? Vize nasıl nerde alınır? Lütfen bilgi.

        • İngilizce bilmeden orada arkadaşınla anlaşman zor olacak. Filipinli kızlar internetle arası iyidir ve yurtdışından erkek arkadaş bulup, ülkeden ayrılmaya çalışırlar. Dikkatli olmanızı öneririm. Otel için gideceğiniz şehri ve tarihi seçin ve fiyatlara bakın: booking.com. Havalimanında 21 gün vize veriliyor, daha uzun süre kalacaksanız Filipinler elçiliğine başvurmanız gerekiyor.

      • İyi günler. Filipinler’e tatile gitmeyi düşünüyorum. Sanırım biraz fazla kalacağım. Palawan’da konaklayacağım yer (Bf Homes Parañaque) olarak adlandırılıyor. Şahsi bir ev. Bu evlerin bulunduğu semt yada caddelerle ilgili bilgi verebilir misiniz ? Özellikle yaşam standardı, güvenlik vs hakkında.

DÜŞÜNCELERİNİZİ BİZİMLE PAYLAŞIN, YORUM YAZIN!