Daha önce hiç böyle hissettiğimi hatırlamıyorum. Kendimi kapana kısılmış hissediyorum. Ne yapacağım veya nereye gideceğim hakkında kafamda onlarca düşünceler uçuşuyor. Ne kadar çok düşünce varsa o kadar karmaşıklaşıyor işler. Çok plan demek hiçbir plan anlamına geliyor benim için.

Takvimleri unutup, hatta günlerden hangi gün veya haftanın hangi günü olduğuna bakmadan bir yerden başka bir yere göçebilmek tarzında özgürce seyahat etmeye bu kadar alıştıktan sonra şimdiyse karşımda 44 rakamı var, 44 gün!

44Days_PasaportBu rakam belki de bir çok insanın birkaç yıllık tatil rakamından bile fazla olabilir. Ancak 471 gündür yolda olan ben için, deneyimlerimden de yola çıkarak söyleyebilirim ki, göz açıp kapayıncaya kadar geçecek kadar kısa bir süre 44 gün. Konu yolda olmak” olunca 44 rakamı küçücük bir rakam kalıyor. Daha dün Borneo’da 40 gün geçirmiştim ve 40 gün daha orada geçirseydim yetmezdi diye düşünüyorum. Çarçabuk geçivermişti.

Çakılıp kaldım Manila’daki hostelimde.

Hosteli sevmiyorum, Manila’nın da sevilecek pek yanı yok gibi. Her gün yemek yediğim birkaç restorandaki menülerden de, yerken de keyif aldığım bir şeyler yok. Her sabah hostelimden ayrılıp tekrar yola düşmeyi düşünüyorum, ancak yine hostelde aylak aylak vakit geçirirken buluyorum kendimi. Yazmaya çalışıyorum, yazamıyorum bile. Diğer gezi blogları, twitter, Facebook ve ekşi sözlük arasında dolaşıyorum, arada gazeteler, hep kötü haberlerle dolu memlekete haberleri.

Her rotam, bir sonraki rotayı bana gösterirken bu defa Manila’da kaybolmuştum. Rota gözümün önündeydi. 2-3 saat uzaklıktaki Taal Volkanı’nı gidip görecektim, sonrasında ise Coron ve Palawan Adası.

Peki ne yapıyordum ben bu karanlık Manila’da? Ne uyku saatim belliydi, ne de yemek. Hostelleri severim; öyle ki bazı hostellerde 10 gün öylesine kaldığım zamanalrım da olmuştur, ancak hep bir sebebi vardı. Seçimi ben yapardım. Bu defa sanırım bürokrasi travması yaşıyordum.

Elimdeki, üzerinde ancak 44 gün daha gezebileceğimi gösteren pasaportum, bunun sebebiydi. Seyahat özgürlüğü kavramı bizim konsolosluklarımız için bir şey ifade etmiyordu. Pasaportumun süresini uzatmadıklarından, nen seyahat özgürlüğümü Manila’da kaybetmiştim, sebep buydu. 44 gün sonra, yani yeni yıla girmekle birlikte pasaportumun son 6 ayına girmiş olacağım ve bu artık birçok ülkeden vize alamamak anlamına geliyor.

Bu sanki sevdiğiniz bir işyerinde keyif içerisinde çalışırken artık, size patronunuzun hiçbir geçerli sebep yokken 44 gün sonra işinize son vereceğini söylemesi gibiydi. Aynı zevkle işe gider miydiniz artık?

Eğer bu 44 gün, 500 günlük yolculuğumun son zamanları olacaksa, bu zamanı daha keyifli geçirmeliydim. Ne de olsa bunu yapabilecek fırsatım var. Göz kamaştırıcı beyaz kumsallar, büyüleyeceği türkuaz-mavi denizler, hemen yanı başında gökyüzüne incecik uzanan çok sevdiğim kokonat ağaçları, bu sularda dalmak, yüzmek, bu kıyılarda güneşlenmek, böylesi adalar arasında tekneyle turlamak…

Yoluma devam etmeliyim, yolda olmalıyım.

Day 471: Filipinler:18 Malate, Manila, 17 Kasım 2011

9 YORUMLAR

  1. Kıskandım be arkadaş. Ben bir hafta tatili bile çıkamazken, yıldan bahsetmen bende kompleks oluşturdu. Helal olsun sana, yaşa hayatını özgürce çav.

  2. Rotayı belirledin diyelim, gittiğin yerlerde nereleri göreceğine karar vermek bile zor aslında. Hep okuyarak ve araştırarak mı karar veriyorsun, yoksa bu konu da fikir aldığın birileri var mı? Yaptığın iş çok zor geldi bana.

    • Bulunduğumuz modern dünyanın penceresinden ve bize giydirilmiş gözlüklerden bu benim yaşadığım hayata bakınca, düşündüklerinin akla gelmesi gayet normal.

      Oysa senin evinden çıkıp işyerine gitmen, benim daha önce hiç gitmediğim ve bilmediğim coğrafyalarda dolaşmamdan daha zor gibi geliyor bana.

      Bilmemek, yabancı olmak, dil eksikliği engel değil. Beyin böylesi ortamda hızlı ve pratik çözümler bulmak için kolaylıkla eviriliyor.

      Zaten karşımda keyif almak, heyecan duymak, keşfetmek, yeni yerler görmek, yeni insanlar, kültürler tanımak gibi bir ödül olarak duruyorsa, ne zorluğun, ne de engellerin beni durdurabilmesi mümkün değil.

      Bazen gittiğim yerleri hiç ama hiç araştırmıyorum. Sadece otobüse, trene binip yola düşüyorum. İndiğim andan itibaren sanki ayaklarım, beynim ne yapacağını biliyormuş gibi oluyor. Gidip bir otel bulup yerleşiyorum. Gerisi zaten keyif ve keşfetmek.

      Bilgi almak için çok kaynak var. Kaldığım hostelin çalışanlarına burada nereleri görmeliyim, ne yapılır bu yerde? diye sorduğumda zaten en iyi kaynaktan bilgiyi almış oluyorum. Bilginin en iyisi, o yerde yaşayanlardan gelir zaten.

      Kaldığım hosteldeki diğer gezginler de iyi bilgi kaynağı. Neler yaptın anlat dediğinde her türlü bilgiyi alabiliyorsun. Herkes sahip olduğu bilgiyi zevkle paylaşıyor, bir selam vermek yeterli.

      Yaptığım iş kısaca senin yaptığın işten daha kolay. sabah kalkıp trafikte işyerine gitmek, o kalabalığın ve gürültünün içerisinde sabırla çalışmaya çalışmak…daha zor.

      İnsanın sevdiği işi yapması güzeldir, ama bir çoğumuz sevdiğimiz işlerde olsak da, işimizi severek yapamıyoruz, yada yapmamıza izin vermiyorlar.

      Ben ise istediğim şeyi severek ve keyifle yapıyorum yeter ki devlet yakamı bıraksın Seyahat özgürlüğü önündeki engelleri kaldırsın.

      Pasaport çıkarmak mesele, verdiğimiz ücret dünyanın en pahalısı, yurtdışına çıkmak için harç ödüyorsun… Dünyanın bir çok ülkesi vize istiyor, bu hem maliyet, hem de evrak ve zaman kaybı demek…

  3. Aslına bakarsan Hüseyin belli bir zaman limiti koymadım kendime. Her ne zaman ailemle görüşsem onlara “seneye görüşürüz” desem de, doğrusu dönüş tarihim belirsiz.

    Aklımda kaba bir rota planım var. Pasaportumun kesinleşmesini bekliyorum. Yakın zamanda rotam ile ilgili bir bir sayfa hazırlayacağım. Yol kendi süresini, rotasını ve coğrafyasını belirleyecek.

  4. Umarım pasaport işi hallolur. Merak ettiğim 2 sene daha yola devam dediniz, 2 senelik plan (pasaport süresi uzadığında) nedir acaba?

    • Selam Hüseyin, Gelecekteki rotam benim tamamen yol ve iklim şartlarına göre belirliyorum. Daha doğrusu yol ve gelişmeler kendisi belirliyor. Yakında planlarımdaki rotam hakkında detaylı bilgi ve harita sayfası hazırlayacağım.

DÜŞÜNCELERİNİZİ BİZİMLE PAYLAŞIN, YORUM YAZIN!